GGS 9: Horoscoop tweeling 
Als
mensen mij bekritiseren, beschuldigen van iets (terwijl ik van
niets weet) en dus onschuldig ben, dan voel ik mij (in mijn eer)
aangevallen. En wat doe je als je je aangevallen voelt? Juist! Dan ga
je je verdedigen. Of lachen omdat je het gewoon weg niet kunt geloven
waar men je van beticht. Ja maar...
En als je je verdedigt dan denkt de ander weer: "Ze verdedigt zich wel fel dus zal er wel iets van waar zijn." En soms kan het zo zijn dat iemand het goed bedoeld alleen zo vat ik (als negatieve persoon die ik soms kan zijn) het niet op. Ik denk dan wel het goede (positieve) van mensen (totdat ze mij belazeren - en zelfs dan kan ik nog vergevingsgezind zijn al vergeet ik het nooit) maar ik zie eerder dat een glas half leeg is dan half vol.
Als simpele voorbeeld te noemen is:
Als ik bij de leidinggevende moet komen. In gedachten ga ik altijd uit van het ergste om er al gauw achter te komen dat het helemaal niet negatief was.
Of als iemand mij wijst op mijn fouten (waar je van kunt leren en ik dat ook echt inzie) kan ik het niet helpen door te denken: "Zie je wel. Ik kan het niet." En dan zijn de tranen niet ver weg. En dat is heel erg vervelend kan ik je zeggen. Ik voel de brok in mijn keel en moet deze echt wegslikken. Probeer dna maar eens normaal te praten opdat de ander niets merkt. En soms is het te laat en komen de tranen alsnog ondanks je verwoede pogingen om met veelvuldig knipperen de tranen tegen te houden.
Zo vertelde een collega van het (callcenter) werk ooit eens tegen mij: "Voor een horoscoop tweeling ben je wel aardig." Eh...hoezo? Ik voelde me aangevallen. Niet dat ik 'all into' horoscopen ben en van vele horoscopen hun karakter of zo weet, maar ik vind het wel interessant. Voornamelijk de karakteromschrijvingen van bepaalde horoscopen. Ik ben ooit verliefd geweest op een jongen die ook een tweeling was en we hebben heel kort wat samen gehad (maar niet dat ik het een relatie noemde). Zo ben ik er toen achter gekomen dat een jongen die een beetje hetzelfde karakter had als ik niet werkte. Ik ging me ergeren aan dezelfde karaktertrekken die hij (en ik) hadden. Hahaha. Maar als ik iemand ontmoet dan ga ik heus niet gelijk zijn horoscoop uitpluizen. Dan ben ik echt gek als ik dat zou doen. Bovendien hadden twee van mijn ex-vrienden stier als horoscoop en zelf tussen hun was er verschil in karakter.
Blijkbaar zijn tweelingen onbetrouwbaar, liegen ze, oppervlakkig, sluw, te nieuwsgierig, zijn verfente flirters en houden van avontuurtjes (dus vreemdgaan is ze niet vreemd) en oneerlijk. En dit zijn maar een paar voorbeelden. Maar daar ben ik het niet mee eens. Ik ben op dat nieuwsgierige en flirtige misschien na (maar ben tegen vreemdgaan in een monogame relatie - al heb ik het wel 1 keer gedaan toen ik nog met ex-vriend drie was maar die heeft me nooit geloofd nadat ik het had opgebiecht; ik wilde de relatie beëindigen en zag dit als een manier omdat hij mijn woorden niet geloofde dus dacht ik het met daden te doen, maar hij geloofde het niet dat ik was vreemdgegaan met ex-vriend nummer 2) zeer betrouwbaar, heb een hekel aan liegers en oneerlijke mensen. En ik zeg bewust monogame relatie waar je 1-to-1 een relatie hebt met elkaar. Maar stel dat je iemand ontmoet die vrijblijvend (of misschien wel aan polyamie doet) ook met anderen het bed wilt delen en je bent daar vanaf het begin open en eerlijk over dan sta ik er wel open tegenover. Ik bedoel...als iedereen er zo over zou denken en niet jaloers zou zijn op de eventueel seksuele uitspattingen van je partner dan zouden veel minder relaties strandden maar er zouden misschien (nog) meer mensen aan SOA's lijden. Dat wil niet zeggen dat ik zo een relatie heb gehad. Al mijn relaties waren van monogame aard maar ik denk...dat ik er wel open voor zou staan. Als er maar vanaf het begin eerlijkheid over is geweest.
Stel...je ontmoet iemand en die persoon is je alles...je bent helemaal hoteldebottel op die persoon en om hem of haar te houden moet je die persoon dus delen met anderen. Maar als die persoon dat doet, mag jij het ook doen. Een ander kan dan weer zeggen: "Waarom heb je dan een relatie?" En dat is een goede vraag. Maar als dit ook werkt? Waarom niet? Zo ben je 'gebonden' maar ook weer niet. Maar misschien ben ik wel raar met mijn manier van denken. Of zouden er meer mensen zijn die hetzelfde denken als ik. Vast wel. Het is alleen de vraag of zij hier eerlijk over zouden 'praten' of schrijven.
Ach, misschien praat ik hier wel te gemakkelijk over. Ik ben maar één keer in mijn leven jaloers geweest in mijn relatie (met ex-vriend nummer 2) en dat kwam omdat hij wel heel innig om ging met één van zijn vele vriendinnen. Dus wie weet als ik zo een 'vrije liefde' zou ervaren dat ik het toch niet zo een goed idee zou vinden. Je hoort toch wel eens verhalen dat zoiets gewoon niet werkt. Maar je hoort ook genoeg verhalen van mannen die 'vreemdgaan' omdat zij zich niet willen binden aan maar één vrouw. Ik weet het nou ook niet meer hoor. En hiermee sluit ik mijn ggs af.
En als je je verdedigt dan denkt de ander weer: "Ze verdedigt zich wel fel dus zal er wel iets van waar zijn." En soms kan het zo zijn dat iemand het goed bedoeld alleen zo vat ik (als negatieve persoon die ik soms kan zijn) het niet op. Ik denk dan wel het goede (positieve) van mensen (totdat ze mij belazeren - en zelfs dan kan ik nog vergevingsgezind zijn al vergeet ik het nooit) maar ik zie eerder dat een glas half leeg is dan half vol.
Als simpele voorbeeld te noemen is:
Als ik bij de leidinggevende moet komen. In gedachten ga ik altijd uit van het ergste om er al gauw achter te komen dat het helemaal niet negatief was.
Of als iemand mij wijst op mijn fouten (waar je van kunt leren en ik dat ook echt inzie) kan ik het niet helpen door te denken: "Zie je wel. Ik kan het niet." En dan zijn de tranen niet ver weg. En dat is heel erg vervelend kan ik je zeggen. Ik voel de brok in mijn keel en moet deze echt wegslikken. Probeer dna maar eens normaal te praten opdat de ander niets merkt. En soms is het te laat en komen de tranen alsnog ondanks je verwoede pogingen om met veelvuldig knipperen de tranen tegen te houden.
Zo vertelde een collega van het (callcenter) werk ooit eens tegen mij: "Voor een horoscoop tweeling ben je wel aardig." Eh...hoezo? Ik voelde me aangevallen. Niet dat ik 'all into' horoscopen ben en van vele horoscopen hun karakter of zo weet, maar ik vind het wel interessant. Voornamelijk de karakteromschrijvingen van bepaalde horoscopen. Ik ben ooit verliefd geweest op een jongen die ook een tweeling was en we hebben heel kort wat samen gehad (maar niet dat ik het een relatie noemde). Zo ben ik er toen achter gekomen dat een jongen die een beetje hetzelfde karakter had als ik niet werkte. Ik ging me ergeren aan dezelfde karaktertrekken die hij (en ik) hadden. Hahaha. Maar als ik iemand ontmoet dan ga ik heus niet gelijk zijn horoscoop uitpluizen. Dan ben ik echt gek als ik dat zou doen. Bovendien hadden twee van mijn ex-vrienden stier als horoscoop en zelf tussen hun was er verschil in karakter.
Blijkbaar zijn tweelingen onbetrouwbaar, liegen ze, oppervlakkig, sluw, te nieuwsgierig, zijn verfente flirters en houden van avontuurtjes (dus vreemdgaan is ze niet vreemd) en oneerlijk. En dit zijn maar een paar voorbeelden. Maar daar ben ik het niet mee eens. Ik ben op dat nieuwsgierige en flirtige misschien na (maar ben tegen vreemdgaan in een monogame relatie - al heb ik het wel 1 keer gedaan toen ik nog met ex-vriend drie was maar die heeft me nooit geloofd nadat ik het had opgebiecht; ik wilde de relatie beëindigen en zag dit als een manier omdat hij mijn woorden niet geloofde dus dacht ik het met daden te doen, maar hij geloofde het niet dat ik was vreemdgegaan met ex-vriend nummer 2) zeer betrouwbaar, heb een hekel aan liegers en oneerlijke mensen. En ik zeg bewust monogame relatie waar je 1-to-1 een relatie hebt met elkaar. Maar stel dat je iemand ontmoet die vrijblijvend (of misschien wel aan polyamie doet) ook met anderen het bed wilt delen en je bent daar vanaf het begin open en eerlijk over dan sta ik er wel open tegenover. Ik bedoel...als iedereen er zo over zou denken en niet jaloers zou zijn op de eventueel seksuele uitspattingen van je partner dan zouden veel minder relaties strandden maar er zouden misschien (nog) meer mensen aan SOA's lijden. Dat wil niet zeggen dat ik zo een relatie heb gehad. Al mijn relaties waren van monogame aard maar ik denk...dat ik er wel open voor zou staan. Als er maar vanaf het begin eerlijkheid over is geweest.
Stel...je ontmoet iemand en die persoon is je alles...je bent helemaal hoteldebottel op die persoon en om hem of haar te houden moet je die persoon dus delen met anderen. Maar als die persoon dat doet, mag jij het ook doen. Een ander kan dan weer zeggen: "Waarom heb je dan een relatie?" En dat is een goede vraag. Maar als dit ook werkt? Waarom niet? Zo ben je 'gebonden' maar ook weer niet. Maar misschien ben ik wel raar met mijn manier van denken. Of zouden er meer mensen zijn die hetzelfde denken als ik. Vast wel. Het is alleen de vraag of zij hier eerlijk over zouden 'praten' of schrijven.
Ach, misschien praat ik hier wel te gemakkelijk over. Ik ben maar één keer in mijn leven jaloers geweest in mijn relatie (met ex-vriend nummer 2) en dat kwam omdat hij wel heel innig om ging met één van zijn vele vriendinnen. Dus wie weet als ik zo een 'vrije liefde' zou ervaren dat ik het toch niet zo een goed idee zou vinden. Je hoort toch wel eens verhalen dat zoiets gewoon niet werkt. Maar je hoort ook genoeg verhalen van mannen die 'vreemdgaan' omdat zij zich niet willen binden aan maar één vrouw. Ik weet het nou ook niet meer hoor. En hiermee sluit ik mijn ggs af.
